Reisverslag Wenen (door onze plaatselijke verslaggever Pieter Smits)
Heenreis
Zoals het (goede) Brabanders betaamt zijn we met een kwartiertje vertraging op donderdagavond 25 september om ongeveer 19.15 uur vertrokken vanuit Keldonk met ongeveer 35 personen waaronder een negental niet-skaters, oftewel wandelaars. Al snel na vertrek werden we door Henriëtte en Toon welkom geheten en kreeg iedereen van hen een Oostenrijkse linnen tas aangereikt, vol met informatie over Wenen, lekkernijen, dranken en skatebenodigdheden waaronder tefspray, welke door sommigen al is gebruikt. Als klap op de vuurpijl zat er ook nog een prachtig shirt in met op de voorkant ons Fun-On-Wheels logo met tekst en op de achterkant in verschillende opvallende lettertypen de namen van de steden die door FOW in de loop der jaren zijn aangedaan. Wenen was er ook alvast bijgezet.
Voor al deze zaken hadden Toon en Henriëtte sponsoren aangezocht. De shirts werden geschonken door
Dat met name de shirts een schot in de roos was bleek later in Wenen. 
Voordat iedereen de tassen had onderzocht en wat te drinken had gekregen waren we al aan de eerste busstop toe en wel nabij Bonn. I.v.m. het rijtijdenbesluit kregen we vanaf hier een andere chauffeur, die ons de verdere reis zou vergezelschappen. Omdat deze Sascha (Alexander) ook een echte Brabander is viel hij bij ons goed in de smaak. (behalve dan zijn sigaartjes, welke hij, zoals het hoort, alleen maar buiten rookte). Als bijzonder leuke en onverwachte verrassing had Toon voor Henriëtte geregeld dat hun zoon Stefan hier ook instapte en de verdere reis bij ons zou blijven. Na de eerste stop zetten de meesten hun stoel in de slaaphouding en probeerden de slaap zo goed als mogelijk te vatten. Het was vrij rustig op de weg en bij het krieken van de dag passeerden we de Oostenrijkse grens bij Passau. Allengs ontwaakte men en de eerste koffie werd snel genuttigd. Omdat Toon en Henriëtte de avond daarvoor de door hen samengestelde quiz vanwege tijdsgebrek niet hadden gehouden, werd deze nu gehouden. Deze bestond uit 20 vragen aangaande de Wenenreis en werd met 16 vragen goed door een drietal personen gewonnen. Al met al een leuke bezigheid om de reistijd te overbruggen.
Vrijdag
Een half uur eerder dan gepland waren we reeds op de plek waar onze Wenen-gids Mischi zich op tijd meldde, zodat we om 10.30 bij ons hostel aanwezig waren, alwaar we onze spullen binnenzetten en direkt de skates beklommen om onze eerste tocht door Wenen te maken. Onder leiding van Mischi werd de eerste verkenningstocht door Wenen gehouden, voornamelijk het gebied rond het centrum. Wenen werd van tevoren als vlak beschouwd, doch getuige de piepende geluiden van de remblokken werden we al meteen geconfronteerd met een paar stevige afdalingen, waarbij we ook nog eens rekening moesten houden met ruimschoots aanwezige wandelaars en tramrails. Bovendien was het geregeld stoep op en stoep af. Overigens bleken bijna alle trottoirs in Wenen van perfekt glad asfalt te zijn. De eerste gebouwen werden onder uitleg bekeken en we bezochten de Naschmarkt, de grootste, populairste, afwisselendste groente- en fruitmarkt van Wenen, waar ook veel vlees, vis, kaas en wijn te koop is. Na de lunch in een gelegenheid op de markt hebben we nog een aantal bezienswaardigheden bekeken waaronder het leuke, kleurige milieuvriendelijke undertHu Hun Hundertwasserhaus en waren rond 16.00 uur weer bij Westend City Hostel. De wandelaars waren inmiddels ook terug en hadden naar eigen zeggen ook een mooie tocht gehad. Hierna ging eenieder zijn nachtverblijf inrichten. Om 17.30 gingen we te voet naar hét Wiener/schnitzel restaurant van Oostenrijk alwaar we grote potten bier kregen voorgezet. Dat de schnitzels in Oostenrijk groot zijn, wist iedereen wel, maar dat, wanneer je een gewone schnitzel besteld, je er twee krijgt die een bord met een doorsnede van 30 cm bijna helemaal bedekken, was voor velen nieuw. Alleen ondergetekende had ze alle 2 op! Dat je niet krijgt wat je bestellen wilt, was voor enkelen ook nieuw, maar de ober wilde alleen maar schnitzels serveren, speciale dingen was te veel werk voor hem. Tegen acht uur wilde iemand nog bier bestellen, maar dat ging ook niet meer. We moesten eruit want toen bleek dat de volgende groep al stond te wachten. Al met al hadden we goed gegeten en veel plezier gehad. Na terugkomst in ons hostel gingen we ons opmaken voor de Friday Night Vienna die om 22.00 uur begon. De opkomst viel met ongeveer 200 personen een beetje tegen, maar de tocht op zich was van uitstekende kwaliteit, d.w.z. goed asfalt, perfekte begeleiding, muziek voorop, strak tempo, gezellig en mooi uitgedoste deelnemers, waarvan wij niet de minsten waren.
Iedereen had zijn best gedaan er zo opvallend mogelijk uit te zien. We hadden dan ook volop aandacht en werden door de organisatie voor aanvang aangekondigd als Die Holländische Gästen. Zodoende hadden we onderweg veel aanspraak. Na terugkomst bij ons hostel hebben de meesten nog een bezoek gebracht aan het cafeetje op de hoek, waar druk werd nagebuurt, m.a.w. het was weer bijzonder gezellig. Omdat het café rond 12.00 u sloot, lag iedereen op een redelijke tijd in bed.
Zaterdag
Om 7.15 uur stonden op mijn kamer de eerste 2 al kant en klaar voor vertrek. Bart was al wakker geworden en vroeg; “ Wat gaan jullie zo vroeg al doen?” Waarop werd geantwoord ; “skaten natuurlijk, het is toch al 9.15 uur”. “Nee” zegt Bart “het is 7.15 uur”. Waarop ik antwoordde: “Ja, dat klopt, ze hebben hier gisteravond de klok twee uur teruggezet” . Als ik die gezichten terugzie geloven ze het volgens mij nou nog! Na het ontbijt vertrekken we rond tienen op skates en de wandelaars te voet voor een bezoek aan het centrum van Wenen. Hier aanschouwden we de indrukwekkende navolgende gebouwen; Belvedere, Parlement, Universität, Karlsplatz (station), Rathaus, Wiener Staatsoper, Karlskirche, Stephansdom, Nationalbibliotheek , Lusthaus en vele anderen. Verder hebben we denk ik wel alle standbeelden/kunstwerken gezien die er staan van de bekendste dichters, schilders, musici etc. Ook heel veel en heel grote parken hebben we bezocht, waarvan het bekendste Prater is. Hier werden we een uur “losgelaten”. Een viertal ging in het Reuzenrad, de anderen bezichtigden het park en/of winkeltjes.
De wandelaars hebben ook veel van het bovenstaande gezien, want we troffen ze enkele keren . In het centrum was het een drukte van jewelste en omdat iedereen het gesponsorde oranje shirtje aanhad, hadden we veel bekijks, werden we iedere minuut wel een keer gefotografeerd en wilde menigeen (meestal Japanners) met ons (meestal met mij) op de foto. Ook hoorde je dikwijls dat ze de plaatsen vernoemden die achter op onze rug stonden. Een enkeling vroeg of we ze allemaal dit jaar hadden aangedaan waarop ik natuurlijk bevestigend antwoordde. Als iemand eens buiten de groep in de massa verloren dreigde te raken, was het shirt een uitkomst, want het viel overal op in het fel oranje. Om ongeveer 16.00 uur waren we terug in het hostel en moesten ons opmaken voor vertrek met de bus naar het 1441 vertrekken tellende Schloss Schönbrunn met een oneindig lijkende tuin. Hier konden we een half uur naar eigen keuze invullen en om 18.35 vertrokken we met de bus naar een Heurige. Een Heurige komt alleen rond Wenen voor en is een boerderij die eigen gemaakte produkten verkoopt, zoals vleesgerechten, zuivelprodukten, brood en wijnen. Iedereen kon de uitgestalde produkten aanwijzen en het uitgekozene werd door de kok op een bord gedaan. Gezien de reakties liet iedereen het zich uitstekend smaken. Ook de drank ging er in als koek en na het eten werd menig lied ingezet. De stemming steeg ten top en iedereen genoot ervan, ook de Duitsers langs ons denk ik. (zoniet, wij hebben ook niet altijd van hen genoten!). Om ongeveer 23.00 uur waren we terug in ons hostel en gingen met zijn allen naar het café op de hoek om in te drinken voor het feest van Jan Verhoeven, die om 0.00 uur 47 jaar werd. Om 23.59.50 u werd er afgeteld en 10 seconden later barstte het feest los. Om 1.45 u legde Jan zich ten ruste in zijn met ballonnen en slingers versierde bed boven mij. Kort daarop kreeg hij nog bezoek van drie dames. Ik hield me slapende en doe verder niks uit de doeken……
Zondag
Na het ontbijt wilden de wandelaars fietsen huren en zich bij ons aansluiten zodat we gezellig met zijn allen de Donau-tocht zouden maken. Het lukte echter niet om fietsen te bemachtigen en dus werden de bijna van hun geloof afvallende fietsende wandelaars weer echte wandelaars. Jammer voor ons maar veel meer nog voor hen. Langs het Donau-kanaal gingen we naar Donau-Insel waar we over perfekt asfalt een bijzonder mooie tocht hadden. Rond het middaguuur werd een terras aangedaan en het weer was zo goed dat een aantal lekker in de zon bleef bakken, 
terwijl de anderen nog een extra rondje van ruim 13 km ondernamen naar het einde van het eiland en via een andere weg terug. Vervolgens gingen we naar een plek waar we de wandelaars troffen en gezamenlijk hebben we op een terras aan een haven gedineerd. Hierna vertrokken we naar Marina-haven waar we konden douchen en ons prepareren op de terugreis. De bus was er al en binnen een uur stond iedereen fris en fruitig klaar voor het vertrek. Ondertussen was al afscheid genomen van onze uitstekende gids Mischi, die er zelf ook zichtbaar van had genoten.
Terugreis
Omdat Sascha i.v.m. het rijtijdenbesluit niet vóór 19.00 uur mocht aanrijden hebben we nog een uurtje van het terras genoten en daarna werd de terugreis aanvaard. Na een uurtje of wat werd achter in de bus het idee geopperd om de rollen van de heenreis om te draaien en een quiz samen te stellen ván de deelnemers voor de organisatoren Toon en Henriëtte. Onder bijzonder grote hilariteit werden 17 vragen op papier gezet. De quiz sloeg goed aan en werd met 9 goed gewonnen door Toon. We hadden een fles wijn als prijs voor de winnaar en de verliezer kreeg kussen van de quiz-master. Om 23.00 uur hadden we de eerste stop en daarna zocht iedereen zijn nachthouding weer op en poogde in een diepe slaap te belanden, hetgeen na een vermoeiende dag beter bleek te lukken dan op de heenreis. Bij de volgende stop waren er zelfs diversen die niet wakker werden en dus in de bus bleven. Hen is het waarschijnlijk ontgaan dat onze chauffeur een gedeelte werd voorgereden door “die Polizei”. Erg gemakkelijk als je de weg niet weet. Dat zulks nadien dan nog € 240,00 kost zal onze chauffeur niet geweten hebben anders had hij waarschijnlijk van deze dienst geen gebruik gemaakt. Nabij Köln werd afscheid genomen van Sascha en Stefan en werden we door chauffeur Theo verder vervoerd. Gedurende het laatste gedeelte werden Toon en Henriëtte namens alle deelnemers uitbundig bedankt door onze voorzitster José. Iedereen was het er over eens dat ze op de schaal van 1-10 een dikke tien hadden verdiend. Om 9.00 uur arriveerden we in Keldonk. Hier werden Toon en Henriëtte door ieder persoonlijk bedankt voor deze grandioze, super-super-super reis. Vervolgens nam men afscheid van elkaar en ging iedereen moe maar voldaan naar huis……
Algemeen
Van tevoren was aangekondigd dat de zondagskommissie tijdens het skaten de super-visie had. Niet als afschrikmiddel maar puur uit organisatorisch perfekt oogpunt. Het moet gezegd, ze hebben zich uitstekend van hun taak gekweten. Er hoefde zelfs niet één waarschuwing of vermaning te worden uitgedeeld. Het luttele vergrijp dat er iemand wildplaste is waarschijnlijk aan de aandacht van de zondagscommissie ontsnapt, het zij de pleger dan ook vergeven.
Opvallend doch normaal was wel de saamhorigheid in de groep. Iedereen buurtte met elkaar , hielp elkaar vooruit indien nodig en was op tijd als er iets afgesproken werd. Kortom ook tijdens het skaten was gezelligheid troef. Het FUN-gedeelte overtrof alles.
Een niet te voorkomen minpuntje was het aantal valpartijen, 12 in getal. Gelukkig niet één met ernstige gevolgen.
Een aantal wandelaars heeft al aangegeven nog eens mee te gaan, indien zich een mogelijkheid aandient. Dus die zijn ook dik tevreden!
Heel belangrijk voor zo’n uitstapje is het weer. Omdat dit ons gunstig gezind was, kon het weekend bijna niet mislukken.
De organisatie was perfekt, Toon en Henriëtte hebben het uitstekend voorbereid en uitgevoerd.
30 september 2008
Pieter Smits